پرخاشگری چیست؟

پرخاشگری چیست؟

پرخاشگری انسان دارای سه بعد ابزاری، عاطفی و شناختی است. رفتارهای پرخاشگرانه ممکن است به شکل ‌های مختلفی جلوه ‌گر شوند:

  1. بعد ابزاری يا حركتی: شامل پرخاشگری كلامی يا فيزيکی است. هدف اصلی آن آسيب رساندن به ديگران است.
  2. بعد عاطفی و هيجانی: به شرايط درونی فرد و آمادگی برای برانگيختگی فيزيولوژيکی اشاره دارد که به صورت خشم نمايان می ‌شود. اين بعد وظيفه تدارك و آماده سازی رفتار پرخاشگرانه را به عهده دارد.
  3. بعد شناختی: خصومت نام دارد و سبب ايجاد احساس غرض ورزی و كينه توزی نسبت به ديگران می ‌شود.

پرخاشگریپرخاشگری در رابطه خود را چگونه نشان می دهد؟

در روابط می ‌توانیم دو نوع پرخاشگری را مشاهده کنیم. آشکار یا فیزیکی و پرخاشگری پنهان.

  • پرخاشگری فيزیکی و آشکار: تنها نشان دهنده نوک کوه یخ از پرخاشگری فردی است. شامل رفتارهای آشکار فیزیکی و کلامی است. مثل آسیب رساندن به دیگران و اشیاء.
  • پرخاشگری پنهان: در برگيرنده اعمالی است که در رابطه دو نفره زن و شوهر به کار گرفته می ‌شود. به رفتارهایی اطلاق می ‌گردد که به همسر آسيب می ‌رساند اما نه به صورت فیزیکی ؛ بلکه به صورت صدمه زدن به روابط ، احساس پذیرش اجتماعی و تخریب روابط دوستانه. پرخاشگری پنهان خود مشتمل بر دو نوع مولفه ‌ی خراب کردن وجهه اجتماعی و کناره‌ گيری عاطفی می ‌باشد.پرخاشگری
  1. خراب کردن وجهه اجتماعی : شامل آزار و اذیت غير مستقيم شریک عاطفی از طریق بد گویی ، شایعه پراکنی ، در ميان گذاری اطلاعات خصوصی وی با دیگران ، و یا فراهم نمودن امکان دخالت دیگران در جریان بحث ‌ها و مشاجرات گفته می ‌شود. هدف تخریب وجهه اجتماعی ، استفاده از فشار اجتماعی برای کنترل شریک عاطفی قلمداد می ‌شود.
  2. کناره گيری عاطفی : در این روش شریک عاطفی با دریغ کردن توجه و مهربانی از همسرش در تلاش برای کنترل رابطه است. رفتارهایی که نشان دهنده‌ ی کناره ‌گيری عاطفی هستند عبارتند از : نادیده گرفتن، عدم توجه، برقرار نکردن رابطی جنسی، تهدید به ترک کردن رابطه و غیره. برای حفظ شور و اشتیاق در رابطه زناشویی اینجا کلیک کنید.پرخاشگری

رفتارهای پرخاشگرانه در هر دو شکل خود موجب بی اعتمادی، حسادت، سرخوردگی و ادراک منفی در رابطه برای هر دو نفر، هم قربانی و هم فرد پرخاشگر شده و اثرات منفی بر رضایت جنسی آنان نیز می ‌گذارد.

ویژگی افراد پرخاشگر چیست؟

برخی روانشناسان معتقد هستند که پرخاشگری یک ویژگی شخصیتی است. افراد پرخاشگر معمولا عزت نفس پایین و نگرش منفی نسبت به خود دارند. طبق این نظریه ، عزت نفس پایین موجب نارضایتی فرد شده و به نوعی از خود بیزار هستند. این بیزاری از خود باعث می‌ شود به صورت پرخاشگری نسبت به افراد و موقعیت ‌هایی که شایستگی آن‌ ها را به چالش می‌ کشد واکنش نشان دهند تا شاید از این طریق بتوانند عزت نفس خود را جبران کنند. در واقع رفتار پرخاشگرانه را جایگزینی برای عزت نفس پایین خود کرده و از این طریق در صدد افزایش آن هستند.پرخاشگری

ویژگی دیگری که با پرخاشگری ارتباط دارد خود شیفتگی است. افراد خود شیفته اغلب با اینکه عزت نفس بالایی دارند اما به علت ناسالم بودن این عزت نفس نمی ‌توانند خود را به صورت منفی ببینند و به احتمال بیشتری رفتارهای پرخاشگرانه از خود بروز می ‌دهند. افراد خود شیفته به علت برتر دیدن خود ، بی توجه به حقوق دیگران ، خود محور و سلطه ‌گر هستند و به احتمال بیشتری اعمال پرخاشگری برایشان یک عمل سودمند محسوب می‌ شود. خشونت گاهی زمانی ابراز می ‌شود که نگرش خودمحورانه ، مغرورانه ، غیر واقعی و برتری طلبانه آن‌ ها مورد تهدید واقع شود.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *