همبستگی در روابط عاطفی

بی نیازی و همبستگی؛ کدام برای رابطه عاطفی مفیدتر است؟

همه ما به نحوی به دیگران مرتبط هستیم. اگر یکی از هدف های ارتباط را برآورده کردن نیاز در نظر بگیریم، اینکه برای ارضای این نیازها چه رفتاری را انجام می دهیم، در همه ما مشترک نیست. بعضی افراد در روابط مستقل تر از دیگران عمل می کنند، برخی دیگر وابستگی از خود نشان می دهند و عده ای از افراد، وابستگی مرضی به دیگران دارند، یعنی برای حفظ رابطه به هر کاری دست می زنند، هیچ توجهی به نیاز های خود ندارند و تنها در جهت رفع نیازهای طرف مقابل قدم برمی دارند. این سه مدل رفتار را در نظر خود داشته باشید.

سالم ترین مسیری که می توانیم با افراد خیلی نزدیک مان تعامل داشته باشیم، «همبستگی» است؛ به این معنی که دو طرف افرادی متکی به خود هستند و در عین حال که باهم عجین اند، فداکاری های افراطی در قبال هم نداشته و به مرزهای یکدیگر احترام می گذارند. در واقع، این افراد از رابطه ای متعادل و معقول بهره می برند که متاسفانه این روزها زیاد مشاهده نمی کنیم؛ اما با کمی آگاهی و تمرین می توان همبستگی در روابط عاطفی را ساخت و پرورش داد.

همبستگی در روابط عاطفی، احترام و رشد را به ارمغان می آورد

در قدم اول، باید جایگاهی که در آن قرار دارید را بررسی کنید. اگر وابستگی های زیادی دارید یا احساس می کنید که پارتنرتان خیلی مستقل تر از شماست و برای برآورده کردن نیازهایش، به شما احتیاجی ندارد، بدانید که بهتر است برای ایجاد توازن و متعادل کردن رابطه، دست بجنبانید! در غیر این صورت، هردو طرف مدام احساس ناهماهنگی خواهید داشت و قرار گیری دو انسان بالغ در روابطی این چنینی، اصلا جالب نیست.

وقتی در رابطه دو نفره، یک نفر به دیگری وابسته باشد، رابطه های مادر و فرزندی بین آن ها شکل می گیرد. تقریبا در همه کارها تایید و تشویق نفر دیگر الزامی است و فرد وابسته در انجام کارهای مستقل فلج است. چه زمانی این نوع روابط به کشکمش و میدان جنگ تبدیل می شوند؟ زمانی که حضور فردی که به او وابسته هستیم همیشگی نباشد. در غیاب او و هجوم مسئولیت ها، فرد وابسته، استقلال عملی از خود ندارد و این کلافگی موجب بروز اختلافات بیشتر بین آن دو خواهد شد.

اگر پارتنر شما بیش از اندازه مستقل باشد هم مشکلاتی پیش پای شما خواهد بود. شما وارد رابطه ای دو نفره شدید، نه یک نفره، بنابراین، این که در رابطه خود احساس مهم بودن داشته باشید و نقش خود را موثر و تاثیرگذار حس کنید، واجب و ضروری است. پارتنرهای مستقل معمولا این حس را در طرف مقابلشان خفه می‌کنند، چون معتتقدند به تنهایی از پس همه کارها بر می آیند.

اینجا همبستگی در روابط عاطفی است که ناجی شما خواهد شد. رابطه هنر حفظ فاصله هاست. این جمله معروف را همه شنیده ایم و بحث ما امروز، در اینجا، دقیقا سعی دارد تا همین هنر را آموزش دهد. «عادت همبستگی»، عادتی است که دادن فضا و انرژی را در رابطه های دو نفره پیشنهاد می کند. اگر عادت همبستگی از پایه های اصلی روابط شما باشد، خواهید دید که فرصت های شکوفایی و رشد رابطه شما روز به روز بیشتر خواهد شد. به علاوه، همبستگی در روابط عاطفی نیازهای اصلی را نشانه می گیرند؛ یعنی هر دو شما می دانید که دیگری چه نیازهایی دارد و تمام تلاش خود را برای به تاخیر نیفتادن این نیازها خواهید کرد.

برای اینکه این عادت را در رابطه خود جا بیندازید، بهتر است به جایگاه رابطه خود نگاهی بیاندازید. چقدر شما و پارتنرتان برای روشن نگه داشتن شعله رابطه تلاش می کنید؟ میزان وابستگی یا استقلال شما نسبت به یکدیگر چقدر است؟ میزان همبستگی شما چطور؟ وقتی فهمیدید که کجای رابطه ایستاده اید، از خود بپرسید چطور به آنجا رسیده اید. از یکدیگر سوالاتی بپرسید مثل: ” آیا این مشکلات بعد از یکی از بحث هایی که داشتیم، شروع شد؟” یا  ” آیا این وضعیت واقعا چیزی است که می خواهی؟” و یا  “چطور می توانیم وضعیت را برای هردویمان بهتر کنیم؟”.

قبل از شروع جریان تغییرات، شفاف سازی کنید و بگذارید همه چیز به وضوح روشن باشد. علامت سوال های ذهنتان نسبت به رابطه و سبک زندگی را به یاد داشته باشید. زاویه دید دوطرف در رابطه، نسبت به مشکل مشترک، متفاوت است. همچنین روابط با یکدیگر متفاوت اند و راه حل های زیادی نیز برای بهبود رابطه، اگر هر دو طرف بخواهند، وجود دارد.

برای مثال، اگر می خواهید از چیزی در رابطه گله کنید، مهم است که شکایت خود را با راهکارهایی که در فکر خودتان هم بوده، بیان کنید. به این شکل، هم خواسته خود را مطرح کرده‌اید هم به پارتنر خود فهمانده اید که به راه حل های جایگزین فکر کرده اید و فقط قصد تخریب و تحقیر ندارید. پس، وقتی مشکل خود را طرح کردید، کمتر با واکنش های دفاعی مواجه خواهید شد.

این روش را برای همه خواسته های خود به کار گیرید، چه زمانی که از حضور نداشتن پارتنر خود ناراضی هستید، چه زمانی که نیاز به زمان بیشتری برای تنها بودن دارید.همبستگی در روابط عاطفی

وقتی شخصی که با او هستیم رفتارهایی را نشان می دهد که برای ما ناراحت کننده است، این فکر به ذهنمان خطور می کند که ” اصلا نمی خواهم اوضاع بهتر شود، من فقط می خواهم همه چیز را تمام کنم!”؛ وخب مشخص است که تصمیم گیری در اینباره، تا چه حد دشوار و دردناک است. این روش به حل مشکل کمکی نمی کند؛ بلکه فقط فرار از مشکلی است که نمی خواهیم با آن روبرو شویم.

آنچه زوج ها باید یاد بگیرند، صحبت درباره احساساتی که تجربه می کنند. این مسئله موجب می شود تا هردو احساس بهتری را نسبت به رابطه داشته باشند. در اولین قدم، کمی از موضع خود پایین بیایید و به خود فرصت آرام شدن دهید. بگذارید آتش تنش تا حدی فروکش کند.

انگیزه بخش ترین چیزی که باید در نظر بگیرید، این نکته است: اگر یکی از شما دو نفر احساسات خوبی نسبت به رابطه داشته باشد، شما نیز در ادامه، تجربه مثبتی را خواهید داشت. متوجه باشید که تغییرات مثبتی که به آن فکر می کنید را، نه تنها برای رابطه و پارتنرتان، که برای خودتان انجام می دهید. این به معنی خودخواه بودن شما نیست؛ چرا که به شما کمک می کند تا همبستگی را به عنوان هدفی ستودنی برای رابطه، در نظر بگیرید.

تعادل در روابط بسیار مهم است. اگر برای خودتان وقت نداشته باشید و تمام انرژی و زمان خود را در رابطه خرج کنید، یا برعکس، توجه زیادی به رابطه و نفر مقابل خود نداشته باشید، رابطه در مسیر رشد قرار نمی گیرد. روابط به تعادلی نیاز دارند تا راهی میانه را در پیش بگیرد و تبدیل به چیزی شود که هر دو شما، تمام مدت، به دنبال آن بوده اید.

افراد ممکن است که در تمام طول زندگی شان، درگیر یک رابطه ناسالم بمانند. چیزی که آن ها نمی دانند، دانستن این نکته است که می توانند با کمی آگاهی و تغییرات ساده در زمینه ارتباط با پارتنرشان، موجب بهتر شدن وضعیت کل زندگی شان بشوند. زندگی کردن در یک رابطه همبسته، برای شما رشد و احترام را به ارمغان می آورد. چه بهتر که مسیر زندگی مان، جاده ای هموار و روشن باشد.

برای دریافت مشاوره در زمینه های مختلف روانشناسی می توانید از خدمات اپلیکیشن مشاوره آنلاین فارگو بهره مند شوید. 

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *