چاقی

درک چاقی و انگ اجتماعی

به‌ خوبی مشخص است که چاقی عوارض بی‌ شماری برای سلامتی به همراه دارد که از آن جمله می‌ توان به دیابت نوع 2، سرطان‌ های مختلف و آپنه انسدادی خواب اشاره کرد. طبق پیش‌ بینی کارشناسان حوزه سلامت، چاقی، برای اولین بار در طول تاریخ، مسبب کاهش طول عمر آمریکایی‌ ها است. آنچه کمتر درک می‌ شود و مورد بحث قرار می‌ گیرد بار روانی و اجتماعی چاق بودن است. مطالعات حاکی از آن است که چاق‌ ها جمعیتی انگ‌ خورده و منزوی هستند. افراد چاق کمتر ازدواج می‌ کنند، درآمد کمتری کسب می‌ کنند و حتی در مراکز خدماتی- درمانی نیز نسبت به افراد کم‌ وزن‌ تر تحت تبعیض قرار می‌ گیرند. در کشورهای توسعه‌ یافته، رابطه‌ای معکوس بین چاقی و موقعیت اجتماعی-اقتصادی وجود دارد. به‌ عبارت دیگر، احتمال مواجهه افراد چاق با موانع اجتماعی-اقتصادی بیشتر است.

چاقی و سلامت روان

حداکثر 60٪ افراد چاق دارای بیماری‌ های روانی نظیر افسردگی هستند. این میزان بیش از درصد افسردگی‌ ای است که در میان کل جمعیت مشاهده می‌ شود. علی‌ الخصوص آنکه افراد چاق بیشتر مستعد ابتلا به اختلال پرخوری، سندروم شب‌ خوری و خوردن احساسی قرار دارند. چاقی همچنین احتمال افسردگی را در مقایسه با افرادی با وزن متوسط تا پنج برابر افزایش می‌ دهد. اضطراب، به‌ ویژه اضطراب اجتماعی، در 9٪ افراد جویای درمان برای چاقی رخ می‌ دهد. مطلب اختلال تغذیه را بخوانبد. این شرایط در میان زنان چاق به‌ طور معناداری شایع‌ تر است که احتمالاً دلیل آن تأکید جامعه بر لاغری و ظاهر فیزیکی خانم‌ ها در بسیاری از فرهنگ‌ ها است. زنان چاق در مقایسه با زنان دارای وزن طبیعی بیشتر دچار افکار خودکشی می‌ شوند و اقدام به خودکشی می‌کنند. تبعیض‌ های مربوط به وزن، قلدری و ریز پرخاشگری‌ ها با این پیامدهای نامطلوب سلامت روان ارتباط دارند. افرادی که تجربه شخصی خود از تبعیض و درمان‌ های ناعادلانه را بیان می‌ کنند، بیشتر از سایرین در معرض خطر ابتلا به افسردگی، اضطراب و عزت‌ نفس پایین هستند. به‌ علاوه، شواهدی وجود دارد که نشان می‌ دهد بار مزمن زندگی در فرهنگی که افراد چاق را طرد می‌ کند با افزایش هورمون التهاب و استرس به ‌نام کورتیزول ارتباط دارد که بیشتر و فراتر از تأثیر شناخته‌ شده متابولیکی خود اضافه‌ وزن است. به عبارت دیگر، افزایش مشخصی در التهاب مرتبط با چاقی وجود دارد. علاوه بر این، بار عاطفی چاقی موجب افزایش التهاب و سطح کورتیزول می‌ شود.

چاقی

انگ مرتبط با وزن

از قضا، شواهدی وجود دارد که نشان می‌ دهد با افزایش شیوع اضافه‌ وزن و چاقی، تعصب و سوگیری نسبت به افراد چاق نیز افزایش می‌ یابد. انگ مرتبط با وزن در ایالات متحده به‌ خوبی مستند شده است. کمپین‌ های مرتبط با وزن که بر مسئولیت شخصی تأکید می‌ کنند نیز در واقع می‌ توانند مخاطبان هدفشان را از خود دور کنند. آنها ممکن است اثر روان‌شناختی معکوس بر افزایش رفتارهایی داشته باشند که به چاقی کمک می‌کنند، مانند پرخوری و اجتناب از ورزش. در میان آمریکایی‌ ها، به‌ ویژه زنان، تبعیض وزنی به همان میزان تبعیض نژادی گزارش شده است. برخی مطالعات نشان داده‌ اند که حتی کودکان نیز افراد دارای اضافه‌ وزن را افرادی تنبل، غیر جذاب، بی‌ استعداد یا فاقد خویشتن‌ داری می‌ دانند. برخی افراد چاق ممکن است این عقاید را بپذیرند و به خود انگ بزنند. دریافت پیام‌ های منفی از سوی رسانه‌ ها یا محیط اجتماعی می‌ تواند تأثیر مخربی بر عزت‌ نفس و خود کارآمدی داشته باشد. به‌ علاوه، با گذشت زمان نیز باعث افزایش وزن بیشتر و کاهش وزن کمتر می‌شود. بررسی این جنبه خاص از تأثیر تعصب چاقی نسبتاً جدید است اما به‌ طور کلی پذیرفته شده است که تعصب وزنی بر سلامت و بهزیستی روانی افراد تأثیر مطلوبی ندارد. مطلب 4روش لاغری با قدرت ذهن را بخوانید. سایر ریسک‌ های مرتبط با سلامتی که در میان افراد چاق شایع‌ تر است ممکن است به نگرش منفی افراد به این جمعیت دامن بزند و به نوبه خود این ایده را تقویت کند که افراد چاق بیش‌ از حد بر سیستم خدماتی- درمانی فشار وارد می‌کنند. افراد چاق اظهار دارند که تعصب و نظرات توهین‌ آمیز زیادی را از سوی خانواده، دوستان، همکاران و حتی افراد غریبه تجربه می‌کنند. تبعیض وزنی به‌ خوبی مستند شده است اما عملاً هیچ قانون، سیاست عمومی یا سازمانی برای حمایت از افراد چاق وجود ندارد.

انگ چاقی در میان کودکان

داشتن اضافه‌ وزن شایع‌ ترین مشکل روانی است که کودکان و نوجوانان با آن مواجه می‌ شوند. پیامدهای آشکار اضافه‌ وزن اغلب تا سن بزرگ‌ سالی خود را نشان نمی‌ دهند؛ هرچند، پیامدهای عاطفی و اجتماعی منفی چاقی می‌ تواند فوری و قابل توجه باشد. جوانان دارای اضافه‌ وزن اغلب بیشتر منزوی و نسبت به همسالان خود دارای افسردگی بیشتر و عزت‌ نفس پایین‌ تری هستند. دختران دارای اضافه‌ وزن انتظار دارند که توسط همسالان خود طرد شوند و حتی ممکن است به‌ منظور کنار آمدن با مشکل خود از تعاملات اجتماعی دوری کنند.

کودکان چاق محبوبیت کمتری دارند

کودکان شش‌ ساله افراد چاق را با اصطلاحاتی منفی و توهین‌ آمیز توصیف می‌ کنند. در یکی از مطالعات، از گروهی از دانش‌ آموزان (از کلاس هفتم تا دوازدهم) خواسته شد تا دوستان خود را بر اساس اولویت‌ ها «انتخاب» کنند. نتایج نشان داد که جوانان دارای اضافه‌ وزن به‌ طور معناداری از محبوبیت کمتری نسبت به همسالان خود برخوردار بودند. این یافته‌ ها بیشتر در میان زنان سفید پوست غیر اسپانیایی مشهود بود که در بررسی‌ های متعددی که به این موضوع می‌ پرداختند نیز صدق می‌ کند.چاقی

تعصب وزنی در خدمات بهداشتی-درمانی

برخی از روش‌ های پزشکی در افرادی با شاخص توده بدنی (BMI) بالا انجام نمی‌شود، مانند درمان‌ های باروری یا عمل‌ های ارتوپدی. اگرچه این امتناع ممکن است به خاطر میزان یا خطر درک شده موفقیت یک روش در این جمعیت باشد، اما ثابت شده است که به کاهش سلامت، بدتر شدن بیماری و اجتناب از سیستم مراقبت بهداشتی کمک می‌ کند. بسیاری از افراد چاق اظهار دارند که، در محیط‌ های خدمات بهداشتی- درمانی، تمام شکایات جسمی آنها به خاطر وزن آنها در نظر گرفته می‌ شود؛ در نتیجه، احساس می‌کنند که جدی گرفته نمی‌شوند. تجربه آنها زمانی بیشتر خود را نشان می‌دهد که پزشکی که قادر به دیدن وزن گذشته آن‌ها نیست، تمام علائم آن‌ها را به سایزشان نسبت می‌دهد.

کووید 19 و تعصب وزنی

پژوهش‌ ها نشان می‌ دهد که با توجه به تأکید عمومی بر رابطه بین وزن و مستعد ابتلا به ویروس بودن، افراد چاق ممکن است اضطراب بیشتری را در رابطه با کووید تجربه کنند؛ هرچند، این احتمال وجود دارد که گفتمان عمومی در مورد وزن در دوران همه‌ گیری نیز عامل کمک‌ کننده‌ ای باشد. تغییراتی که در طول همه‌ گیری جهانی کرونا رخ داد منجر به تغییرات بی‌ سابقه‌ ای در فعالیت‌ های روزمره، افزایش بی‌ تحرکی و تغییر در عادات غذایی شد. اگرچه شواهدی مبنی بر افزایش وزن آمریکایی‌ ها در طول این دوران وجود دارد، اما فراگیر بودن آن احتمالاً اغراق‌ آمیز است. اکثر افراد، تا 59٪، که در مناطق قرنطینه به سر می‌ بردند، وزن خود را حفظ کردند. اقلیتی کمتر از 20 درصد نیز اظهار داشتند که در این مدت کاهش وزن داشته‌ اند. در یک نظرسنجی، اگرچه 28 درصد از شرکت‌ کنندگان افزایش وزن را در طول همه‌ گیری گزارش کردند، اما 65 درصد از افراد افزایش اضطراب در مورد وزن و شکل خود را گزارش کردند. همچنین ممکن است تعصب یادآوری در مورد وزن قبل از همه‌ گیری نیز وجود داشته باشد. این موضوع تبدیل به بحث مهمی در اخبار و رسانه‌های اجتماعی شد، زیرا موضوعاتی مانند «قرنطینه-15» در صدر اخبار بودند. ابراز نگرانی و ترس در مورد افزایش وزن ممکن است باعث رواج تبعیض چاقی شود. کسانی که پیش از همه‌ گیری، تجربه درمان نامناسب به خاطر وزن خود را داشتند، 4/2 برابر بیشتر از همسالان خود درگیر پرخوری و استفاده از خوردن به‌ عنوان مکانیسم مقابله در طول قرنطینه بودند.

نحوه کاهش انگ چاقی

متأسفانه، شیوه‌ های موفق بسیار کمی برای کاهش انگ تا به امروز پیشنهاد شده است. هنوز مشخص نیست چه مداخلاتی در کاهش تعصب مرتبط با وزن و درمان متفاوت افراد چاق مؤثر است. برخی معتقدند که برای مثال، تغییر در سیاست‌ های عمومی و وضع قوانینی علیه انگ در محل کار مفید خواهد بود و افراد چاق باید از نظر قانونی در برابر تبعیض حمایت شوند.

برای دریافت مشاوره اختلال تغذیه می توانید از متخصصان و روانشناسان اپلیکیشن فارگو بهره مند شوید.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *